Rodzina z podrzędu jaszczurek, obejmująca ok. 140 gatunków gadów znanych ze zdolności zmiany ubarwienia, występujących na Madagaskarze, w Afryce na pd. od Sahary, pd.-zach, cz. Europy, na Krecie, w pd. cz. Piw. Arabskiego, w pd. cz. Indii, Pakistanie i Sri Lance. K, osiągają zwykle J 7-25 cm dł.; największe dorastają do 60 cm dl. Mają bocznie spłaszczone ciało, głowę z charakterystycznym fałdem zachodzącym na kark (czasami ozdobioną dodatkowo rogami lub grzebieniami), spiralnie zwinięty, chwytny ogon, palce połączone w przeciwstawne zgrupowania dwóch i trzech, akrodontyczne uzębienie (zęby osadzone na krawędziach szczęk) oraz długi i cienki język, wyrzucany do przodu, służący do chwytania owadów. Wyłupiaste oczy, zasłonięte powiekami pokrytymi drobnymi łuskami, poruszają się niezależnie od siebie. Dominujący samiec na widok intruza rozdyma ciało i gardło, wyprostowuje fałdy skórne wokół głowy i porusza nimi. Jeśli te demonstracje nie skutkują, atakuje intruza, kłapiąc szczękami. Ubarwione są brązowo, zielono, żółto, kremowo, najczęściej z jasnymi lub ciemnymi cętkami. Mogą zmieniać ubarwienie, a mechanizm tych zmian obejmuje rozproszenie lub koncentrację komórek pigmentowych, zawierających ziarenka barwników (pigmentu), pozostających pod kontrolą autonomicznego układu nerwowego.