Inaczej kangurowate; rodzina z rzędu torbaczy, obejmująca ok. 47 gatunków ssaków, występujących w Australii, na Tasmanii, Nowej Gwinei i wyspach na wsch. od Arch. Bismarcka; jeden gatunek zostai zawleczony do Nowej Zelandii. Osiągają do 180 cm dl. i ważą do 90 kg. Mają małą głowę, zwykle długie uszy, stosunkowo duże i okrągłe oczy oraz mały otwór gębowy z wyraźnymi wargami. Ich miękkie, wełniste futro ubarwione jest zwykle szarawo, czasami z prążkowaniem na głowie, grzbiecie lub kończynach przednich. 2 wyjątkiem drzewiaków i najmniejszych torebników wszystkie poruszają się, skacząc na długich, silnych kończynach tylnych. Masywny, długi ogon, grubszy u nasady, stanowi przeciwwagę dla ciała w czasie skoku. Krótsze i słabiej rozwinięte kończyny przednie o pięciopalczastych dłoniach służą do chwytania oraz przytrzymywania. Większość gatunków prowadzi życie naziemne i zajmuje nisze zwierząt wypasających trawy i oskubujących liście z drzew i krzewów. Złożony żołądek podzielony jest na komory i funkcjonalnie zbliżony do żołądka przeżuwaczy (krów, owiec); zjedzony pokarm roślinny wraca po fermentacji do jamy ustnej, gdzie ulega ponownemu rozdrobnieniu. Samica, po ciąży trwającej 30-40 dni, rodzi zwykle raz w roku 1 młode. Rodzi się ono żywe w bardzo wczesnym stadium rozwoju.