Grupa jadowitych węży z rodziny zdradnicowatych, występujących w tropikach Afryki, Azji i Australii. Znane są z podnoszenia przedniej cz. ciała i rozsuwania bocznych fałdów skóry w razie niebezpieczeństwa. Mają krótkie zęby jadowe, o rurkowatych kanałach, osadzone z przodu szczęki. Neurotoksyczny jad powoduje paraliż układu oddechowego; dla człowieka takie ukąszenie bywa często śmiertelne. Żywią się gł. drobnymi kręgowcami. Większość gatunków jest jajorodna, nieliczne jajożyworodne (młode wykluwają się z jaj wewnątrz narządów rozrodczych samicy). Wrogami k. są m.in. mangusty - bardzo szybko poruszające się, drapieżne ssaki. Największy gatunek - k. królewska - osiąga zwykle ok. 3,6 m dl. Żyje od pd. cz.. Chin do Filipin i Indonezji, m.in. w wilgotnych Sasach tropikalnych, na terenach bagnistych, plantacjach i polach ryżowych. Wąż ten ubarwiony jest jasno- lub ciemno-brązowo z licznymi pasami dookoła tułowia i ogona. Poluje gł. na węże i jaszczurki. Samica składa 20-40 jaj w gnieździe wysłanym liśćmi i strzeże ich. K. indyjska. inaczej okularnik, dorasta do ok. 1,7 m dł. Znane są częste przypadki ukąszenia ludzi, ponieważ o zmroku wchodzi do siedzib ludzkich, gdzie poluje na szczury. Występuje od Iranu na wsch. aż do wysp Borneo i Jawa.