Inaczej kolczatkowate; rodzina z rzędu stekowców, obejmująca 2 rodzaje ssaków jajorodnych, występujących na terenach leśnych, górskich i pustynnych Australii, Tasmanii i Nowej Gwinei. Osiągają do 50 cm dl., z wyłączeniem krótkiego ogona. Mają krępe ciało, pysk wyciągnięty w długi ryjek, krótkie kończyny i palce zaopatrzone w silne pazury; na tylnych kończynach samców znajdują się ostrogi, wykorzystywane prawdopodobnie w czasie walk, Ubarwione są brązowo. Kolce pokrywające grzbiet mogą być białe, żółte, a nawet czarne. W celu obrony przed wrogami zwijają się w kłębek i zakopują pod ziemię lub wciskają w szczeliny. Za pomocą lepkiego języka łowią mrówki i termity; mogą przeżyć miesiąc bez pożywienia. Samica składa jedno jajo, które umieszcza w torbie skórnej, tworzącej się na brzuchu w okresie rozrodczym. Młode wylęgają się po 10 dniach i odżywiają wydzieliną gruczołów mlecznych, spływającą po sierści. Po 7 tygodniach samica przenosi je do gniazda z liści. K. mogą żyć w niewoli 30, a nawet 50 lat. K. nowogwinejska, o krótkich, rzadkich kolcach na grzbiecie, osiąga 45-78 cm dł. Występuje w wielu rasach lokalnych. Jej liczebność spada ze względu na polowania (dla smacznego mięsa) i wyrąb lasów.